۱ . اصل گذرنامه و یک نسخه کپی از صفحه اول
۲ . فرم پر شده درخواست روادید تحصیلی با الصاق عکس سه در چهار
۳ . ضمانت نامه مالی محضری :
۴ . پرینت رزرو بلیط رفت و برگشت
4000 یورو و کپی پشت و روی پول ها
|
yashar italia
|
||
این چند روزه با خبر شدم که مدرسه مدارک مورد نیاز برای بچه های استرنی رو اعلام
نکرده .
برای اون دسته از دوستان که قادر به دیدن عکس ها نشدند متن رو براتون تایپ کردیم که
بتوانید مدارک مورد نیاز رو تهیه کنید .
با تشکر از دوست خوبم شیدا از اصفهان ![]()
از بین دوستانی که با دادن خبر قبولیشون من رو خوشحال کردند یک ایمیل برام خیلی خاص بود...انرژی عجیبی توش احساس کردم.
حقیقتا دریافت کردن این ایمیل یکی از بهترین اتفاقاتی بود که در محیط اینترنت برای من پیش اومده!
دلم نیومد این ایمیل به این زیبایی تو اینباکس یاهو خاک بخوره...
"سلام یاشار جان
تقریبا از همه جا بریده بودم که یک شب تو یک رستوران با دوستام راجع به
رفتن به ایتالیا و تحصیل صحبت شد ، خیلی وقت بود که تو فکر رفتن از ایران
بودم اما همیشه مشکلات به خواسته های من می چربید نمی دونم چرا اما نا
خواسته افتادم توی بحثشون صحبت هاشون نظرم رو جلب کرد . آدرس وب سایت
مدرسه رو بهم دادن و گفتن که ما سه روز پیش رفتیم و مدرسه ثبت نام کردیم
و دیگه شاید نتونی برای سال جاری اقدام کنی . اون شب خوابم نبرد و عجیب
یه چیزی بهم می گفت این راه منه . نمی دونم جطوری و از چه طریق ولی اولین
بلاگی که اون شب جلوی چشمام باز شد وبلاگ تو بود ، از نوشتن رونت خوشم
امد و همون شب تمام پست ها و نطرهای بچه ها و جواب ها تو خوندم ، دنبال
اطلاعات بیشتر بودم اما وقتی به خودم امدم از هیجان و انرژی تمام بدنم
داغ شده بود . از طریق بلاگ تو از امتحان آزاد یا همون استرنی با خبر شدم
و شروع کردم به تحقیق راجع به زمان دقیق و نحوه برگذاری امتحان . لطف
کردی وشماره معلم خودت رو برام فرستادی ، اما
ایشون هم به نظرش این کار نشدنی میومد و بهم پیشنهاد کرد وقت و سرمایه ام
رو روی این زمان کم سرمایه گذاری نکنم ، بار ها و بارها بهم گفتن که تو
مدت زمان باقی مونده تقریبا غیر ممکن . همه چیز بر علیه من بود غیر از یک
چیز . تمام پست های قبل و بعد امتحان تو که انگار فقط و فقط نوشته
بودیشون تا من بیام و تو این روزا بخونمشون . از انرژی لبریز شدم و قصد
کردم که این کار رو انجام بدم و با کمک خداوند و انرژی که تو توی پست های
پر از احساس خودت گذاشته بودی شاید نا ممکنی ممکن شد .چند ساعت پیش جواب
های امتحان آزاد رو روی سایت زدن و حتی خودم هم مثل بقیه برام باور قبولی
یکم سخته . همیشه در طول این سه ماه و اندی منتظر یک فرصت بودم که ازت
تشکر کنم نه بخاطر وبلاگت و پست هاش ، بخاطر اینکه بخشی از انرژی و توانت
رو توی این کار برای بچه ها گذاشتی .فکر می کنم بهترین زمان همین الان
باشه . نمیدونم چرا و به چه دلیل این کار رو می کنی ولی به عنوان یه رفیق
ازت می خوام هیچ وقت از این کارت دست بر نداری و هر دلیلی برای انجامش
داری هرگز نگذاری اون دلیل و علت کم رنگ بشه .
همیشه برات آرزوی موفقیت می کنم و خدا رو چه دیدی شاید تا چند ماه دیگه
خیلی اتفاقی یکی تو چشمات نگاه کرد و گفت سلام رفیق...
به امید دیدار![]()
![]()
![]()
حالا متوجه شدید من چرا برای این وبلاگ وقت میذارم؟
دوستتون دارم و آرزومند آرزو های خوبتون هستم ![]()
فرم ثبت نام آنلاین مدرسه ایتالیایی های تهران
با تشکر از دوست عزیزم عرفان ![]()
این سایت قابلیت ایر رو داره که شما با توجه به چیزی که بیشتر براتون اهمیت داره رشته انتخاب کنید.
ممکنه برای بعضی از دوستان شهر مهم باشد...مثلا در تورین آشنا یا فامیلی داشته باشند یا به هر عنوانی یک شهر براشون مهم باشه.
در این صورت میتوانند با انتخاب این شهر از لیست رشته ها و دانشگاههای اون با خبر بشوند.
یا بلعکس...میتوانید با انتخاب یک رشته خاص از شهر هایی که اون رو ارائه میدهند با خبر بشید .
بورسیه تحصیلی :
توجه داشته باشید که تمام موضوعات این مبحث در مورد شهر جنوا است و شرایط دریافت بورسیه و نحوه و مبلغ اون در تمام شهرها با دیگری فرق دارد.
مهمترین موضوعی که دوستان در مورد اون سوال میکنند بحث بورسیه و کمک هزینه های مربوط به دانشجویان هست.
موضوعی که مسئله تحصیل در ایتالیا رو بیش از همه کشورها جذاب کرده است.
کشور ایتالیا به دانشجویانی که از خارج از اتحادیه اروپا آمده باشند و درآمد سالیانه خانواده آنها ( نسبت به تعداد افراد خانواده و پس از کسر مخارج مثل اجاره خانه و...) کمتر از سالی ۱۰۳۶۲ یورو باشد مبلغ ۴۷۷۷ یورو به صورت سالیانه پرداخت میکند که این مبلغ پس از کسر هزینه خوابگاه و هزینه غذا خوری به دانشجو پرداخت خواهد شد .
مبلغ پرداخت شده به هر دانشجو ۲۱۴۳ یورو است.
در بعضی از شهرها مثل رم در صورتی که شما موفق به پاس کردن واحدهای خودتون نشید این مبلغ از دانشجو پس گرفته میشود .
این نوع بورسیه یا کمک هزینه به رشته و معدل و جنسیت دانشجو ربطی ندارد و هرکسی با شرایط مالی گفته شده واجد شرایط دریافت این کمک هزینه میباشد.
قبل از هرچیز به خاطر دیر به دیر آپ کردن این وبلاگ عذر خواهی میکنم و امیدوارم شرایط من رو درک کنید.
در این پست میخوام قدم به قدم از اول توضیح بدم که برای ادامه تحصیل در ایتالیا باید چکار کرد و از کجا شروع کرد.
همانطور که قبلا و در پستهای قبل گفتم کشور ایتالیا در مقاطع لیسانس،فوق لیسانس و دکتری اقدام به جذب دانشجو میکند.
این امکان برای تمام کسانی که دارای مدرک پیش دانشگاهی یا بالاتر هستند فراهم هست که در کشور ایتالیا در یکی از مقاطعی که عرض کردم ادامه تحصیل بدهند ولی ابتدا برای اینکه ویزای دانشجویی به افراد داده بشه این شرط وجود داره که شما آشنایی کافی به زبان ایتالیایی داشته باشید.
در ایران فقط و فقط یک مکان وجود داره که تایید میکنه شما آشنایی کافی به زبان ایتالیایی دارید و اقدام به صدور ویزا برای متقاضیان میکنه و اونجا"مدرسه ایتالیایی های تهران(پیترو دلاواله)" هست.
تمام موسسات،آموزشگاه ها و ... که ادعا میکنند که میتوانند ویزای تحصیلی برای شما بگیرند دروغ و کذب مطلق هست و هدفی جز کلاه برداری ندارند.
برای صدور ویزای دانشجویی توسط مدرسه ایتالیایی های تهران شما باید در امتحان این مدرسه شرکت کنید و اگر موفق به گذراندن امتحان شدید وارد مرحله دوم که تحویل مدارک هست میشوید.
۱ . امتحان مدرسه :
مدرسه ایتالیایی های تهران به دو طریق مختلف از بچه ها امتحان میگیره :
الف - دوره های حضوری :
این دوره که به دوره حضوری معروف هست به این طریق هست که مدرسه برای ترمهای تابستان،پاییز و زمستان اقدام به ثبت نام میکنه و در هر ترم که سه ماه طول میکشه یک کتاب تدریس میشه.
کلاسها سه روز در هفته (زوج یا فرد) و روزی ۲ ساعت هست که انتخاب روز کلاسها با هنرجوها گذاشته شده.
کتابهای مدرسه کتاب اسپرسو هست که ۳ جلده ولی گذراندن دوتاش برای گرفتن ویزا کافیه.
در پایان هر ترم امتحان گرفته میشه و کسانی که یک رو قبول میشن به ترم ۲ راه پیدا میکنند و کسانی که ۲ رو قبول میشن برای تحویل مدارک تحصیلی و ... به مدرسه فرا خوانده میشن و در چرخه صدور ویزا قرار میگیرند.
ب - امتحان غیر حضوری :
این امتحان برای کسانی برگذار میشه که امکان حضور در مدرسه رو ندارند،کسانی که در شهرستانها هستند یا به هر دلیل دیگه قادر نیستند به مدرسه بروند.
منبع امتحان مانند دوره حضوری کتابهای اسپرسو ۱ و ۲ هست که از نظر سطح دشواری دقیقا مثل امتحان کتاب دوم مدرسه هست.
کسانی که در امتحان غیر حضوری قبول میشوند با قبولی های لول دو مدرسه اقدام به تحویل مدارک میکنند و در پروسه صدور ویزا قرار میگیرند.
مدارکی که از قبول شدگان در امتحان غیر حضوری و حضوری درخواست میشه :
. اصل پاسپورت با ۱ سال اعتبار
. اصل مدارک فارق التحصیلی (پیش دانشگاهی،فوق دیپلم،لیسانس،فوق لیسانس)
. ۴۰۰۰ یورو که فقط باید به سفارت نشون بدید و اصلا من دلیلش رو نمیفهمم.
. مدرکی که نشون بده که والدین شما یا هرکس دیگه توانایی پرداخت هزینه های شما در ایتالیا رو داره.
*توضیح : این مدرک به هیچ وجه استعلام گرفته نمیشه و یکی از دوستای من شخصا با برنامه وورد سربرگ ساخت و به سفارت تحویل داد و هیچ اتفاقی نیافتاد،خود من هم از سربرگ یک جای دیگه استفاده کردم.
در پست بعدی مراحل بعد از قبولی تا ثبت نام دانشگاه رو توضیح خواهم داد.
در ضمن با لایک کردن صفحه فیس بوک من به آدرس زیر میتونید از طریق فیس بوک هم با هم در ارتباط باشیم
یاشار
۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ - جنوا
سلام عرض میکنم خدمت همه دوستان خوبم که مثل همیشه لطف دارند و به وبلاگ من سر میزنند.
آلفا تست :
امروز میخوام مطلب خیلی مهمی رو در مورد کتاب و امتحان آلفا تست خدمتتون عرض کنم .
این مطلب برای کسانی است که الان دانش آموز مدرسه هستند و برای اعزام سال 1391 قصد آمدن به ایتالیا رو دارند.
حتما شما هم این جمله که آلفا تست مهم نیست و صرفا یک امتحان فرمالیته است رو (حتی از خود من ) شنیدید.
کلا امتحان آلفا تست برای رشته هایی برگذار میشود که به آنها رشته های بسته میگویند یعنی تعداد نفراتی که در این رشته پذیرفته میشود محدود است .
تا پارسال اینطور بود که اگر شما متقاضی رشته ای بودید که 100 نفر پذیرش داشت و برای این رشته فقط 50 نفر ثبت نام کرده بودند شما قطعا پذیرفته میشدید ولی از امسال قوانین تغییر کرده و شما باید حد نساب برای اون رشته رو در آلفا تست کسب کنید و حتی اگر اون رشته 100 نفر جا داشته باشه و شما تنها شرکت کننده خارجی باشید ولی حد نساب رو کسب نکنید قبول نخواهید شد و جای شما رو به ایتالیایی ها میدهند .
این موضوع برای رشته های پرطرفدار جدی تر هست و حتی ممکنه که از شهری که انتخاب کردید منتقل بشید به یه شهر دیگه.
مثلا تمام کسانی که برای رشته های پزشکی در شهر تورین ثبت نام کرده بودند و نتوانستند از پس آزمون وحشتناک* اون بر بیان رو به شهرهای دیگه از جمله جنوا فرستادند.
این موضوع برای بچه های معماری میلان بدتر هم بود چون میلان هیچ جا رو به عنوان جایگزین به کسانی که رد کرده بود معرفی نکرد و بیچاره ها هنوز حتی ثبت نام هم نتوانستند انجام بدهند ( در حالی که حدودا 2 هفته است که کلاسها شروع شده )
*آزمون بچه های پزشکی و ارتوپدی تورین در بیمارستان و توسط یه پزشک متخصص گرفته شده بود!
تولد نسخه فیس بوک وبلاگ یاشار ایتالیا :
بعد از تاسیس این وبلاگ همیشه به این فکر کردم که چطور میشه اون رو گسترش داد تا تعداد بیشتری بتوانند از مطالب اون استفاده کنند و کمتر این جمله رو بشنوم که : کاش زودتر با وبلاگ تو آشنا میشدیم یا اینکه اگه من زودتر فلان مطلب رو میفهمیدم اینطوری نمیشد و اونطوری نمیشد و ...
با توجه به اینکه اجتماع ما ( متقاضیان ادامه تحصیل در ایتالیا ) دارای هدف مشترک،مشکلات مشترک و غالبا سوالات مشترک هست به این نتیجه رسیدم که بهتره ما هم از سایت فیس بوک به عنوان بزرگترین اجتماع مجازی بشری استفاده کنیم تا بیشتر و بهتر و سریعتر بتوانیم به جواب سوالات برسیم و دانسته های خودمون رو با دیگران به اشتراک بگذاریم.
ساختن یک پیج در فیس بوک از چندین جهت مفید هست که اینجا به چند مورد از اون اشاره میکنم :
1 . نظر گذاشتن در فیس بوک بسیار ساده تر از وبلاگ هست و هرکس که نظری میذاره و حرکتی انجام میده به اطلاع سایر کسانی که در اون پست فعال بودند میرسه.
2 . با گذاشتن سوالات به صورت کامنت این فرصت پیش میاد که کسانی که جواب اون سوال رو میدونند به اون جواب بدهند و اینطوری هم شما سریعتر به جواب میرسید و هم مسئولیت من کمتر میشه و میتونم وقت بیشتری رو به تایپ کردن مطالب جدید اختصاص بدم .
3 . این فرصت پیش میاد که شما با کسانی که با شما هدف مشترک دارند آشنا بشید،اونها رو اد کنید و با هم ارتباط پیدا کنید .
امیدوارم حرکتی که کردم مفید واقع بشه و بچه ها بیشتر و بهتر بتوانند جواب سوالاتشون رو پیدا کنند.
و در آخر چند تا پیشنهاد دارم :
1 . هر پستی که گذاشته میشه و شما به اون مطلب علاقه دارید رو لایک کنید تا هرکس در اون مطلب نظری میذاره یا سوالی میپرسه شما هم در جریان قرار بگیرید...شاید اون سوال،سوال شما باشه.
2 . تا از مطلبی 100% مطمئن نیستید اون رو مطرح نکنید و تا جواب سوالی رو 100% نمیدونید به اون جواب ندید،دوست ندارم الکی موجب ایجاد شایعه بشیم.
3 . وقتی برای اولین بار وارد پیج میشوید پیج رو لایک کنید تا کم و بیش از تعداد بازدید کننده ها اطلاع داشته باشیم .
4 . در این مورد اطلاع رسانی کنید تا دوستان دیگه هم بتوانند از این امکانات استفاده کنند .
5 . دوستانی که فیس بوک ندارند یا به هر دلیلی به اون دسترسی ندارند ناراحت نباشند...همچنان این وبلاگ به کار خودش ادامه میده و تمام مطالب در دونسخه تهیه خواهد شد که یک نسخه در اینجا و نسخه دیگر عینا در فیس بوک خواهد بود .
امیدوارم که زحماتم نتیجه بده وشما دوستان خوبم بتوانید با کمک این وبلاگ راه سخت و نا همواری که در پیش دارید رو هموار کنید.
**پیوست :
از اونجایی که من دیگه ایران نیستم و از اتفاقات مدرسه دور و بی خبرم به یک یا دو نفر که احساس میکنند توانایی این کار رو دارند احتیاج دارم که از شاگردان مدرسه باشند و در این مورد کمکم کنند و مطالب مهمی مثل زمان ثبت نام،زمان امتحانات،زمان اعلام نتایج و کلا هر خبر مهم و قابل عنوان رو برای من بفرستند تا من بعد از ویرایش (در صورت نیاز) اون رو به نام خودشون در وبلاگ منتشر کنم .
دوستانی که تمایل دارند در این بخش با من همکاری کنند به صورت خصوصی برای من پیام بگذارند تا از بین دوستان یک نفر رو انتخاب کنم .
با تشکر
یاشار
6 اکتبر 2011
من از قبل کم و بیش با این موسسه آشنایی داشتم و میدونستم که این موسسه اقدام به برگزاری یه سری کلاسهای تقویتی زبان ایتالیایی برای بچه های مدرسه ایتالیایی میکنه و خوشحال بودم که آقای دیلمی موسس این مجموعه به همراه آقای گودرزی که از اساتید معروف زبان ایتالیایی در تهران هستند مجموعه ای رو برای کمک به بچه ها گرد آوری کردند و از این طریق به بچه ها کمک میکنند.
بعد ها شنیدم که این مجموعه کلاسهایی رو برگزار میکنه برای بچه هایی که متقاضی شرکت در امتحان استرنی هستند ولی خیلی تعجب کردم چون امتحان استرنی مخصوص بچه هایی هست که نمیتونن در کلاسهای مدرسه به هر دلیلی شرکت کنند و با توجه به موقعیت موسسه خوارزمی اگر کسی تا اونجا میتونست بیاد قطعا تا مدرسه هم میتونست بره و با توجه به محیطی که مدرسه داره خیلی بهتره که شما زبان رو در مدرسه یاد بگیرید تا موسسه خوارزمی!!
با پرس و جویی که کردم متوجه شدم که این موسسه اصلا اطلاعاتی راجع به مدرسه ایتالیایی تهران در اختیار هیچ کس قرار نمیده و این یک مقدار به نظرم خودخواهی اومد!
جدیدا این موسسه پا رو از حد فراتر گذاشته و با وقاحت تمام اقدام به کلاه برداری از بچه ها میکنه و بابت گرفتن پذیرش و گرفتن بورسیه از بچه ها پول دریافت میکنه!!!
از همینجا اعلام میکنم که هیچ کدام از موسسات بورسیه در ایتالیا با هیچ موسسه...نهاد...اداره یا آموزشگاهی ارتباط ندارند و هییییچ کس نمیتونه از ایران برای شما کاری در این مورد انجام بده پس به هییییچ وجه گول این تبلیغات رو نخورید و الکی پول خودتون رو دور نریزید.
تنها کاری که از ایران میشه انجام داد پیش ثبت نام برای بعضی از رشته های فوق لیسانس ( توجه کنید فقط بعضی از رشته های فوق لیسانس ) است و غیر از این هیچ کاری در ایران نمیشه انجام داد.
پس باز هم خواهش میکنم گول این تبلیغات رو نخورید و بدونید که فقط و فقط خودتون باید کارهاتون رو انجام بدید و این کارها رو فقط باید در ایتالیا و بعد از مستقر شدن انجام بدید.
مسئله بعدی در مورد مدارک بورسیه است که شایع شده که باید به تایید کنسولگری ایتالیا در تهران برسه و کنسولگری هم بابت این تایید مبلغ ۳۰۰۰۰ تومان برای هر برگ ازتون دریافت میکنه.
سازمان بورسیه جنوا A.R.S.S.U سازمان بورسیه میلان و چند شهر دیگه نیازی به تایید کنسولگری ندارند و حتی اگر شما در شهری بودید که نیاز به تایید مدارکتون داشت بدونید که کنسولگری ایران در شهر میلان این مدارک رو براتون به صورت رایگان تایید میکنه!
پس وقت و شخصیت و پولتون رو در کنسولگری ایتالیا در تهران حروم نکنید!
به فرض نیاز بودن تاییدیه کنسولگری میتونید اون رو راحت از ایتالیا بگیرید.
امرو یه اتفاق جالب برام افتاد که فکر نمیکنم شنیدنش خالی از لطف باشه
امروز برای انجام دادن یکی از کارهام مجبور شدم به میلان برم و با یک دوست در اونجا ملاقات کنم.
وقتی به ایستگاه رسیدم و خواستم بلیط بخرم فروشنده بلیط از من خواست تا نوع و قیمت بلیطی رو که قصد دارم تهیه کنم رو انتخاب کنم و من هم با توجه به وضع دانشجویی و صرفه جویی و ... بلیط 10.55 یورو یی رو انتخاب کردم!
توجه کنید که این به این معنیه که به پول خودمون تقریبان 19000 تومان برای یه مسیر به اندازه از تهران تا کرج که ما تو ایران با مترو به صورت تقریبا رایگان میریم پرداخت کردم.
وقتی به سکوی ایستگاه برای سوار شدن رسیدم روی بلیطم به دنبال شماره واگن و کوپه و صندلی گشتم ولی دیدیم که جای این 3 گزینه روی بلیطم خالیه!
خیلی به خودم فشار آوردم که بفهمم این موضوع چه معنی میتونه داشته باشه ولی هر چه بیشتر فکر میکردم به نتیجه ای نمیرسیدم.
حتی از چندین نفر هم به زبانهای مختلف دنیا مثل ایتالیایی و انگلیسی و آلمانی و ... هم سوال کردم ولی هیجی دستگیرم نشد.
آخرسر یه پسر کانادایی بهم گفت خوب شاید صندلی نداری!!!!!!!
اول یه کم بر و بر نگاهش کردم و بعد زدم زیر خنده!
گفتم : یعنی چی که شاید صندلی نداری؟!
من بلیط خریدم...10.55 یورو پول دادم!
گفت : من هم یک بار برای من هم این اتفاق افتاده و وقتی قطار پر باشه بلیط بدون صندلی میفروشند!
وقتی سوار قطار شدم و یک نگاه به داخل سالن قطار انداختم دیدم که...دو برابر مسافرینی که داخل کوپه ها هستند توی راهروی قطار نشستند و برای این کار صندلی های مخصوصی داخل دیواره راهرو کار گذاشته شده بود که هر مسافر با کشیدن یکی از اونها روش مینشستند!
الان که این مطلب رو مینویسم روی یکی از همون صندلی ها نشستم و هنوز تحت تاثیر شوک این موضوع هستم!
تماس با من در ایتالیا
از اونجایی که جدیدا به آپارتمانم نقل مکان کردم و هنوز اینترنت ندارم که بتونم بلاگم رو آپ کنم لطفا هر سوالی که داشتید در غالب یک ای میل برام بفرستید چون سرویس ایمیل روی موبایلم فعال هست و میتونم ایمیلها رو به سرعت جواب بدم .
با تشکر
۰۷/۰۹/۲۰۱۱
سلام عرض میکنم خدمت دوستان عزیزم که همچنان همراه وبلاگ من هستند.
بلاخره لحظه ای که همیشه منتظر آن بودم فرارسید و من اولین پست خودم رو از خاک اروپا ارسال کردم .
الان که این پست رو ارسال میکنم از خوشحالی در پوست خودم نمیگنجم...
نه به خاطر اینکه از ایران خارج شدم و در یک کشور اروپایی زندگی میکنم بلکه به خاطر اینکه بلاخره مزد زحمات خودم رو دریافت کردم و درختی رو که با دست خودم نهالش رو کاشتم به مرز باروری رسیده.
وقتی در ایران بودیم با توجه به رفتار کسانی که با ما در ارتباط بودند بسیار دلسرد شده بودم و امیدوار بودم که در ایتالیا با ما اینطور رفتار نشه.
خدارا شکر رفتار مردم در اینجا بسیار متفاوت از چیزی هست که ما در ایران دیدیم.
روزهای دریافت ویزا و کلا زمانهایی که ما با سفارت و مدرسه در تماس بودیم بسیار سخت گذشت.
زمانهایی که واقعا احساس بی ارزش بودن میکردیم
اما در اینجا اوضاع به کل فرق میکنه...
زندگی در ایتالیا :
در زمان ورود به ایتالیا اولین چیزی که نظر من رو به خودش جلب کرد قیمت ها بود!!
برای زندگی کردن در اروپا باید در همینجا درآمد داشته باشید وگرنه اگر بخواید در ایران به ریال پول در بیارید و اینجا به یورو خرج کنید مدت زیادی دوام نمیارید .
اینجا روی کالاها قیمتی درج نشده و چیزی به عنوان قیمت برای مصرف کننده وجود نداره و مشتری حق داره از هرجا که دوست داره خرید کنه و اگر قیمت به نظرش گران اومد حق اعتراض وجود نداره و فقط میتوانید از اون فروشگاه خرید نکنید!
به عنوان مثال من در فرودگاه میلان ۱ بطری کوکاکولا ۵۰۰ سی سی خریدم به مبلغ ۲.۹۵ یورو یعنی تقریبا ۵۰۰۰ تومن در حالی که همون بطری نوشابه در سوپرمارکت نزدیک هاستل ما ۰.۹۰ یورو هست!
یعنی تقریبا ۳ برابر!
پس خیلی مهمه که شما لوازم مورد نیازتون رو از کجا تهیه کنید.
کرایه تاکسی معمولا خیلی گران میشه و ورودی تاکسی ۵ یورو هست یعنی به محض ورود به تاکسی شما ۸۵۰۰ تومان پرداخت میکنید و بعد با توجه به مسافت این مبلغ زیاد میشه.
در عوض اتوبوس تقریبا مجانیه چون کسی مسئول کنترل بلیط نیست و شما خودتون با توجه به وجدانتون باید بلیط به دستگاه نشون بدید پس اتوبوس مجانیه!!!!! (لاقل برای ما)
مراحل ثبت نام :
در زمان ورود به دانشگاه ما به همراه مدارک به قسمت مخصوص ثبت نام دانشجویان خارجی رفتیم و اما قسمت عجیب داستان....
به قدری با حوصله و دقت کار ما رو انجام دادند که واقعا من فکر کردم سوژه دوربین مخفی هستم!!
در این قسمت دانشگاه تمام کارهای شما رو انجام میدن و حتی فرمهایی رو که نیاز به آشنایی تخصصی به زبان ایتالیایی داره رو هم خودشون برات پر میکنند و تنها کاری که شما میکنید امضاء کردن فرمها و پرداخت هزینه و پست کردن مدارکه.
در این قسمت دانشگاه یک نفر مخصوص دانشجوهای چینی و بقیه مخصوص انجام دادن کارهای بچه های کشورهای دیگه هستند .
حتی یک پسر ایرانی هم اونجا بود که خیلی کمکمون کرد.
بخش "محل اقامت" دانشگاه هزینه ۴ روز اقامت در یک مجموعه توریستی رو تقبل کرد که ما در این ۴ روز که دنبال محل اقامت میگردیم هزینه هتل پرداخت نکنیم.
وظیفه ما فقط پیدا کردن مورد برای اجاره هست و بقیه کارها از قبیل تماس با صاحبخانه و اجاره آپارتمان وعقد قرارداد و کلا بقیه کارها به عهده دانشگاه است و واقعا از این نظر کمک بزرگی به بچه ها میشه و فقط برای اجاره آپارتمان ما مسئول این بخش به ۱۵ نفر زنگ زد و با هرکدوم یک ربع چونه زد!
به لطف همکاری دانشگاه و کارمندان بخش خارجی تمام کارهای من از قبیل ثبت نام و بیمه و اجازه اقامت و ... در یک روز انجام شد.
همونطور که مطمئنا شما هم الان از تعجب دهنتون باز مونده ما هم از تعجب شکه شده بودیم!!!
وقتی رفتار کارمندان در ایران رو با اینجا مقایسه(!!!!!!!!) میکنید اصلا چیزی به مغزتون نمیرسه!!!
خیلی خوشحالم از اینکه اینجا هستم و غیر از دوری از مادرم و دوستانم در ایران واقعا هیییچ مشکلی ندارم.
شهر جنوا زیبا ترین جایی هست که تا به حال دیدم...
وقتی شبها روی اسکله تفریحی میشینی و نسیم خنک مدیترانه رو روی صورتت احساس میکنی روحت شاداب میشه.
احساس میکنس روی زمین نیستی...
وقتی میبینی چند تا صندلی اونطرف تر یه دختر و پسر دارن همدیگه رو میبوسن و تو در ایران برای قدم زدن با دوست دخترت باید تنت بلرزه احساس تنفر میکنی
واقعا جوانان ایران لیاقت بهترین ها رو دارند...چه چیز جوانان ما از این ها کمتره؟
به هر حال امیدئارم هرجا که هستید احساس آرامش کنید...
من که واقعا ۱ هفته است که فهمیدم زندگی یعنی چی.
و در آخر من...یاشار...از ایتالیا اعلام میکنم همچنان دوستتون دارم و آرزومند تمااام آرزو های خوبتون هستم.
یا حق
الان که این پست رو میذارم از فرودگاه دوحه کانکت شدم و منتظر شروع مسافرگیری هواپیمایم به مقصد میلان هستم .
واقعا که زمان چیز عجیبی است
روزی که این وبلاگ راه اندازی شدهمیشه فکر میکردم که آخرین پستم رو از ایران با چه مطلبی آغاز کنم؟!
چطور بنویسم که لایق وطن عزیزم ایران باشه.
من یک ناسیونالیست به تمام معنام و عاشق وطنم ایران هستم
من علاقه به ایران رو خمیشه در تمام تار و پود روح و جسمم احساس میکردم و میکنم ولی حیف که مام وطن با من و امثال من نامهربان بود
حیف که به جای دست نوازش شلاق ظلم به تن ما زد.
دوست دارم روزی از وطنم بپرسم برای من چه کردی که حالا برای رفتن از کنارت پاهایم سست بشود؟!
کی دست نوازش به سرم کشیدی که من طاقت دوری از آغوشت را نداشته باشم؟!
برایم چه کردی که حالا دلم بلرزد که چرا برایت 100 برابر جبران نکردم؟
سردمدارارن حکومتت کدام زیبایی را به ما نشان دادند که یاد بگیریم برای دیگران زیبایی یافرینیم؟!
حکومتی که باید از رنگو اندازه و شکل لباست راضی باشد...حکومتی که من و امثال من رو آنقدر منحرف و بی ظرفیت و مستعد فساد فرض میکند که با دیدن ساق پای یک زن از راه به در میشویم مال من نیست!
حکومتی که آنقدر برای من احترام قائل نیست که حق داشته باشم انتخاب کنم از من نیست!
ولی این چیزی از مهر من به وطنم کم نمیکند و من همچنان عاشق سرزمینم هستم.
هنوز با شنیدن صدای گنجشکهای کاج حیاطمان روحم شاداب میشود.
هنوز دلم برای وطنم پر میکشد
شاید این ناپدری در خانه ما حاکم است ولی این ذره ای از مهر بین مافرزندان این خاک نمیکاهد .
برعکس هرچه ظلم این ناپدری بیشتر باشد عشق ما به هم بیشتر میشود.
بگذریم
ناراحتم از این کوچ بی اختیار ولی چه منیم که دیگر مجال ماندن نیست
الآن که این مطل را مینویسم خودم را در دروازه شهر رویا ها و آرزوهایم میبینم
من ثابت کردم که هیچ کاری نشد ندارد
ثابت کردم که خواستن توانستن است
ثابت کردم که اگر هدف مشخص باشد و برای رسیدن به آن کوشش شود هیچ چیز غیر ممکن نیست
میدانم که الان در ابتدای یک مسسیر سخت هستم ولی ایمان دارم که هیچ چیز دور از دسترس ما نیست
ایمان دارم که هرچیز را که بخواهیم میشود.
ایمان دارم که آینده از آن ماست ولی در این راه سخت بیشتر از هرچیز نیاز به دعای خیر همه دوستان و اقوام و اشنایان نیاز داریم.
برای ما دعا کنید...شاید روزی ما هم توانستیم زخمی را از تن این میهن رنجور تیمار کنیم.
دوستان داریم و همیشه آرزو مند تمام آرزوهای خوبتان هستیم.
یاشار سیدهدی
30 مرداد 1390
|
|